ସ୍ୱୈରିନ୍ଧ୍ରୀ Swa̲i̱rindhri

  • ସଂ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ (ସ୍ୱୈର+ଧୃ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ ଅ+ଈ, ନିପାତନ) — ସ୍ୱୈରନ୍ଧ୍ରି (ଦେଖ) — Swa̲i̱randhri (See)-