ସ୍ରୋତୋଜ Srotoja

  • ସଂ. ବି (ସ୍ରୋତସ୍+ଜନ୍ ଧାତୁ +କର୍ତ୍ତୃ ଅ) — ସ୍ରୋତୋଞ୍ଜନ (ଦେଖ) — Sroton̄jana (See)