ସୌକରିକ Sa̲u̲karika

  • ସଂ. ବି. (ସୂକର+ଇକ) — ବ୍ୟାଧ; ଶିକାରୀ (ଶବ୍ଦ କଳ୍ପଦ୍ରୁମ) — A hunter