ସୃକ୍ୱିଣୀ Sṛukwīṇī

  • ସଂ. ବି (ସୃଜ୍ ଧାତୁ+ବନିନ୍+ସ୍ତ୍ରୀ. ଈ) — ସୃକ୍କଣୀ (ଦେଖ) — Sṛukkaṇī (See)