ସୁବଚାଃ Subachāḥ

  • ସଂ. ବି. ପୁଂ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ (ବହୁବ୍ରୀହି; ସୁ+ବଚସ୍; 1 ମା. 1 ବ) — ବାଗ୍ମୀ — Orator