ସିତାଗ୍ର Sitāgra

  • ସଂ. ବି. (ବହୁବ୍ରୀହି; ସିତ+ଅଗ୍ର) — କଣ୍ଟକ (ଦ୍ୱାରାବଳୀ) — Thorn