ସହସ୍ର ଦୋଃ Sahasra doḥ

  • ସଂ. ବି (ବହୁବ୍ରୀହି; ସହସ୍ର +ଦୋସ୍=ହସ୍ତ; ସହସ୍ର ଦୋଷ୍ ଶବ୍ଦ) — କାର୍ତ୍ତିବୀର୍ଯ୍ୟାର୍ଜୁନ (ଜଟାଧର) (ଦେଖ) — Kārttaīrj̄yārjuna (See)