ସର୍ବ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ Sarba ṡāstrajn̄a

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ସର୍ବ ଶାସ୍ତ୍ର+ଜ୍ଞା ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ ଅ) — ସର୍ବ— ଶାସ୍ତ୍ର ଦର୍ଶୀ (ଦେଖ) — Sarba ṡāstra- darṡī (See)