ସର୍ବ ବୈନାଶିକ Sarba ba̲i̱nāṡika

  • ସଂ. ବି [ସର୍ବ+ବୈନାଶିକ] — ଆତ୍ମା ଆଦି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିନାଶଶୀଳ ବୋଲି ଯେ କହେ; ବୌଦ୍ଧ (ହି. ଶ) — A Buddhist