ସଙ୍ଖଡ଼ା Saṅkhaṟḍ̠ā

• ପ୍ରାଦେ. ବି (ବସ୍ତର) — ଭୁକ୍ତାବଶିଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟ; ସଙ୍ଖୁଡ଼ୀ — 1. Food left after being partaken of by somebody
• ବିଣ — ସଙ୍ଖୁଡ଼ି ଖାଦ୍ୟ; ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ — (articles of food) Left on the plate after taking meal in it