ଷଡ଼ାସ୍ୟ Shaṟḍ̠āsya

  • ସଂ. ବି. ପୁଂ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ଷଟ୍+ଆସ୍ୟ) — କାର୍ତ୍ତିକେୟ — Kārttikeya