ଶିକାରୀ Ṡikarī

• ଦେ. ବି — ମୃଗୟୂ — A hunter; huntsman
• ବିଣ. — ମୃଗୟା ପ୍ରିୟ — Fond of hunting
• ବିଣ. — ମୃଗୟା ପଟୁ (କୁକ୍କୁରାଦି) — (Dogs etc) Sharp or keen at hunting
• ବିଣ. — (ଲକ୍ଷଣାର୍ଥ) ଧୂର୍ତ୍ତ; ଚତୁର — (Figurative) Cunning
• ବିଣ. — ମୃଗୟାରେ ବ୍ଯବହୃତ ବା ଆବଶ୍ୟକ — Necessary for a hunter