ଶବ୍ଦକର Ṡabdakara

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଶବ୍ଦ+କୃ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅ) — ଧ୍ୱନିକାରକ; ଯେ ଶବ୍ଦ କରେ — Making a sound; uttering a sound; sounding