ରାଧିକା Rādhikā

  • ସଂ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ. (ରାଧ୍ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ+ସ୍ତ୍ରୀ. ଆ) — ରାଧା (ଦେଖ) — Rādhā (See)