ରକ୍ତବର୍ତ୍ମା Raktabartmā

  • ସଂ. ବି (ରକ୍ତ+ବର୍ତ୍ମନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — କୁକ୍କୁଟ(ହି. ଶ.) — Cock