ଯୋକ୍ତା J̄oktā

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ଯୁଜ୍ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ତୃ; 1 ମା. 1 ବ) — ଯେ ଯୋଗ କରେ; ଯୋଗକାରୀ — Uniting; that which unites
• ବି — ରଥ ଆଦିର ଚାଳକ — Driver or conductor of a car
• ବି — ଯେ ପଶୁକୁ ରଥ ଆଦିରେ ଯୋଚେ — One who yokes beasts to a plough or cart