ଯୁବଜରନ୍ J̄aba jaran

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ଯୁବନ୍+ଜୃ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅତ୍; 1 ମା. 1 ବ. ଯୁବଜରତ୍ ଶବ୍ଦ) — ଅକାଳପକ୍ୱ; ଯୌବନରେ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ — Grown prematurely old