ଯତାତ୍ମା J̄atātmā

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ଯତ+ଅତ୍ମନ୍ ଯାହାର; ବହୁବ୍ରୀହି; 1 ମା. 1 ବ) — ଯତଚିତ୍ତ (ଦେଖ) — Jata chitta (See)