ମୁହଁ ସୁଆଗ Muhañ suāga

  • ଦେ. ବି. (ସଂ. ମୁଖ+ସୌଭାଗ୍ୟ) — ଶୁଖିଲା ସୁହାଗ; ବାହ୍ୟ ଆଦର — Outward fondling