ମୁହଁ କାଢ଼ୁ Muhañ kāṟḍ̠ẖu

• ଦେ. ବି. (ସଂ. ମୁଖ+କଣ୍ଡୁ) — ମୁହଁବଳ; କଥା କହିବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ; ମୁଖରତା — 1. Ability to talk; glibness
• ଦେ. ବି. (ସଂ. ମୁଖ+କଣ୍ଡୁ) — କଥା କହିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ବ୍ୟଗ୍ରତା — An inordinate desire to speak