ମାରକ Māraka

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ମୃ. ଧାତୁ; ଣିଚ୍. ମାରି ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ) — ଘାତକ; ହତ୍ୟାକାରୀ — Killing; slaughtering
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ମୃ. ଧାତୁ; ଣିଚ୍. ମାରି ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ) — ମୃତ୍ୟୁକାରକ — Causing death
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ମୃ. ଧାତୁ; ଣିଚ୍. ମାରି ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ) — ବିନାଶକ — Destructive
• ବି — ମଡ଼କ; ମାରୀ; ମହାମାରୀ — Plague
• ବି — ସଂକ୍ରାମକ ବ୍ୟାଧୀ — A fatal epidemic; pestilence
• ବି — ବାଜ; ବହିରାପକ୍ଷୀ; ଛଞ୍ଚାଣ — Falcon; hawk
• ବି — ମୃତ୍ୟୁକାରକ ଗ୍ରହ — A planet causing a person's death
• ବି — ମୃତ୍ୟୁକାରକ ଗ୍ରହଦଶା — A conjuction of planets causing a person's death
• ବି — କାମଦେବ (ହି. ଶ) — Cupid
• ବି — ଘାତକ ବ୍ଯକ୍ତି — A murderer
• ବି — ବିନାଶକ ବ୍ଯକ୍ତି ବା ବସ୍ତୁ — A destroyer
• ଦେ. ବି — ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିବାର ଆନୁ— ପୂର୍ବକ ଅବସ୍ଥା — Circumstances resulting in a person's death