ମହିମିତା Mahimitā

• ଦେ. ବିଣ — ମହିମାଯୁକ୍ତ — Endowed with glory. or excellence
• ଦେ. ବିଣ — [ଉ—ଏ ଉତ୍କଳ ମହୀ ନୁହେ ମହିମିତା ସ୍ୱଭାବ ସମ୍ପଦେ—ଚିନ୍ତାମଣି. ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ]