ଭିକ୍ଷାଜୀବୀ Bhikshājībī

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ଭିକ୍ଷା+ଜୀବ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) ଯେ ଭିକ୍ଷା କରି ପୋଷିହୁଏ — Subsisting on alms