ଭିକ୍ଷାକ Bhikshāka

  • ସଂ. ବି (ଭିକ୍ଷ୍ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଆକ; ଉକ) — ଭିକାରୀ; ଭିକ୍ଷୁକ — A beggar; mendicant