ଭଞ୍ଜୀ Bhan̄jī

  • ସଂ. ବି. ପୁଂ (ସଂ. ଭଞ୍ଜ୍ ଧାତୁ+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ) — ଭଞ୍ଜକ — Breaking; dispelling