ବୁଙ୍ଖୀ Buṅkhi

  • ପ୍ରାଦେ. (ବାଲେଶ୍ୱର) ବି—(ସଂ. ବୃନ୍ତ) — ଡେମ୍ଫ; ବୃନ୍ତ — Stalk of a flower or fruit