ବୀର୍ଯ୍ୟଜ Bīrj̄yaja

  • ସଂ. ବି. ପୁଂ—(ବୀର୍ଯ୍ଯ+ଜନଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ ଅ) ପୁତ୍ର (ହି. ଶ) — Son