ବିଡ଼ୋଜା Biṟḍ̠ojā

• ସଂ. ବି [ବହୁବ୍ରୀହି; ବିଡ଼=ବଜ୍ର+ଓଜସ୍=ବଳ;ବିଡ଼ୋ(ଡ଼ୌ)ଜସ୍ 1 ମା. 1 ବ] — ବଜ୍ରଧର;ଦେବରାଜ; ଇନ୍ଦ୍ର — Indra