ବିଳାପୀ Biḻāpī

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ—(ବି+ଳପ୍ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଇନ୍; ବିଳାପିନ୍; 1 ମା. 1 ବ) — ଖେଦକାରୀ — Sorrowing