ବିମୂଢ଼ସଂଜ୍ଞ Bimūṟḍ̠ẖasaṁjn̄a

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ବହୁବ୍ରୀହି; ବିମୂଢ଼+ ସଂଜ୍ଞା) — ଅଜ୍ଞ — Ignorant
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ବହୁବ୍ରୀହି; ବିମୂଢ଼+ ସଂଜ୍ଞା) — ମୋହ— ପ୍ରାପ୍ତ — Confused; infatuated
• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ବହୁବ୍ରୀହି; ବିମୂଢ଼+ ସଂଜ୍ଞା) — ଅଚେତ — Senseless