ବିମର୍ଶୀ Bimarṡī

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ବିମର୍ଶ+ ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ବିଷଣ୍ଣ; ଅତି ଦୁଃଖିତ — Dejected; sad