ବିଜୟୀ Bijayī

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ବିଜୟ+ଇନ୍; ବିଜୟ+ଇନ୍; ବିଜୟନ୍ ଶବ୍ଦ 1 ମା. 1 ବ) — ଜୟ ଯୁକ୍ତ; ଜୟପ୍ରାପ୍ତ; ଜେତା — Victorious; triumphant