ବାଚୟିତା Bāchayitā

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ—(ବଚ ଧାତୁ ଣିଚ ବାଚି ଧାତୁ+ତୃ) — ଯେ କୁହାଏ — Causing to speak