ବହ୍ନିମୁଖ Bahnimukha

  • ସଂ. ବି. (ବହୁବ୍ରୀହି; ବହ୍ନି+ମୁଖ; ଅଗ୍ନି ଯାହାଙ୍କର ମୁଖ ସ୍ୱରୂପ ଅର୍ଥାତ୍ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେଲେ ଯେ ପାଆନ୍ତି) — ଦେବତା — Deity; the gods