ଫଳୋପଧାୟକ Phaḻlopadhāyaka

• ସଂ. ବିଣ. (ଫଳ+ଉପ+ ଧା ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ) — ଫଳଦାୟକ; ଯାହା ଫଳ ଜନ୍ମାଏ; ଫଳ— ଜନକ — Fruitful; fruit-bearing; producing result