ପ୍ରାଣଦାତା Prāṇadātā

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ପ୍ରାଣ+ଦା ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ତୃ; 1 ମା. 1 ବ.) — ଯେ ବଞ୍ଚାଏ; ଯେ ପ୍ରାଣ ରଖେ — Life-saving