ପ୍ରାକୃତ Prākṛuta
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — ଅକୃତ୍ରିମ; ନୈସର୍ଗିକ; ପ୍ରକୃତିରୁ ଜାତ; ମୌଳିକ; ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ; ଅବିକୃତ — Natural; original; unmodified; unaltered (Apte)
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — ପ୍ରକୃତିସମ୍ବନ୍ଧୀୟ; ପ୍ରାକୃତିକ — Relating to nature
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — ସ୍ୱାଭାବିକ; ସହଜ; ସ୍ୱଭାବସିଦ୍ଧ — Inborn; inherent
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — ପ୍ରଜାସମ୍ବନ୍ଧୀୟ — Relating to the subjects
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — ସାମାନ୍ୟ; ସାଧାରଣ — Common; usual; ordinary
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — (ପ୍ର+ଅକୃତ=ଅପକାର୍ଯ୍ୟ)—ନୀଚ; ଅଧମ; ଇତର — Low; mean; vulgar
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — ଅଶିଷ୍ଟ; ଅସଭ୍ୟ — Uncultured; unrefined (Apte)
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — ଅଶିକ୍ଷିତ — Illiterate; uneducated (Apte)
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — ଭୌତିକ — Material; physical
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — ମାୟାମୟ — Illusory
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — (ଦର୍ଶନ ଶାସ୍ତ୍ର)—ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱାଦିଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ — (Hindu philosophy) Created by Mahat- tattwa etc
- ସଂ. ବିଣ. (ପ୍ରକୃତି+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ) — ପ୍ରାକୃତ ବୈକୃତ ସଂସାର, ମହତ ସ୍ଥାନର ସଞ୍ଚାର। ଜଗନ୍ନାଥ. ଭାଗବତ।