ପୂଜୟିତା Pūjayitā

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ (ପୂଜ୍ ଧାତୁ+ କର୍ତ୍ତୃ. ତୃ; ପୂଜୟିତୃ ଶବ୍ଦ 1 ମା. 1 ବ) — ପୂଜକ — Worshipping
  • ବି — ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାହାରୀ — A priest