ପୁଷ୍ପାବଚାୟୀ Pushpābachāyī

  • ସଂ. ବି. ପୁଂ. (ପୁଷ୍ପ+ଅବଚାୟିନ୍; 1 ମା 1 ବ.) — ପୁଷ୍ପାଜୀବ (ଦେଖ) — Pushpājība (See)