ପୁରସ୍ଥାୟୀ Purasthāyī

• ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ପୁର+ସ୍ଥା ଧାତୁ+ କର୍ତ୍ତୃ. ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ.) — ପୁରସ୍ଥ (ଦେଖ) — Purastha (See)