ପୁତ୍ରଜଗ୍ଧି Putrajagdhī

  • ସଂ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ—(ପୁତ୍ର+ଅଜ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ତ+ସ୍ତ୍ରୀ. ଈ) — ପୁତଖାଈ; ଯେ ଆପଣା ପିଲାଙ୍କୁ ଖାଇଯାଏ — An unnatural mother who devours her own children (Apte)