ପୁଂଶ୍ଚଳୀୟ Puṁṡchaḻīya

  • ସଂ. ବି. ପୁଂ—(ପୁଂଶ୍ଚଳୀ+ଅପତ୍ୟାର୍ଥେ ଈୟ) — ଅସତୀପୁତ୍ର; ବେଶ୍ୟାପୁତ୍ର — The son of a harlot. (Apte)