ପିରୁଡ଼ି Piruṟḍ̠i

• ଦେ. ବି. — ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର ପଡ଼ିଆ ପଡ଼ିଗଲେ ତହିଁରେ ଉଠିବା ଏକ ପ୍ରକାର ଘାସ — A kind of wild grass growing on corn fields lying fallow