ପିନାକଧୃକ Pinākadhṛuka

  • ସଂ. ବି (ବହୁବ୍ରୀହି; ପିନାକ+ଧୃ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. କ୍ୱିପ୍) — ଶିବ; ମହାଦେବ — Ṡiba