ପିଣ୍ଡଭାଗୀ Piṇḍabhāgī

  • ସଂ. ବିଣ. ପୁଂ. (ପିଣ୍ଡ+ ଭଜ୍ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. କ୍ୱିପ୍+ଇନ୍; 1 ମା. 1 ବ; ପିଣ୍ଡଭାଗିନ୍ ଶବ୍ଦ) — ପିଣ୍ଡଭାକ୍ (ଦେଖ) — Piṇḍabhāk (See)