ପରିହାର Parihāra
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ପରିତ୍ୟାଗ; ସର୍ବଥା ତ୍ୟାଗ — Abandonment; desertion; relinquishment; avoidance
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ଅନାଦର; ଅସମ୍ମାନ — Insult; disrespect; disesteem
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ଦୋଷାପନୟନ; ଦୋଷ ଛଡ଼ାଇବା; ଦୋଷ କ୍ଷାଳନ — Repelling of a charge; refuting
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ଏଡ଼ାଇବା; ଏଡ଼ିବା — Escaping from; shunning; avoiding
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ନିଜ ଉପରୁ ଦୋଷ ଛଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର; ଖଣ୍ଡନ — Refutation; reply to an accusation against oneself
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ପ୍ରାର୍ଥନା; ଅନୁରୋଧ — Prayer; request
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ରିୟାତି; ମୋଚନ; ମୁକ୍ତି — Exemption
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ବିଦାୟ — Bidding adieu
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ପରାଜୟ — Defeat
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ଉପେକ୍ଷା — Disregard; indifference
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — ରାଜପୁତ୍ ଜାତିର ଗୋଟିଏ ଶାଖା (ଏମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ନାମ ଅଗ୍ନି କୁଳ) — Name of a branch of the Rajputs
- ସଂ. ବି. (ପରି+ହୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ) — (+କର୍ମ. ଅ)—ଗ୍ରାମର ଚାରିପାଖେ ଗୋଚାରଣପାଇଁ ଛଡ଼ା ଯିବା ପଡ଼ିଆଭୂମି (ହି. ଶ) — The common grazing ground round a village