ପଣ୍ଡୁଆ Paṇḍuā

• ଦେ. ବିଣ — ପଣ୍ଡ (ଦେଖ) — Paṇḍa (See)
• ଦେ. ବିଣ — ମନ ପଣ୍ଡୁଆ ବୁଦ୍ଧି ପଟଣାରେ ତାରିଲା ହାଣ୍ଡି ସେ ଧରିଣ କରେ। ପ୍ରାଚୀ, ପରଚେ ଗୀତା।