ପଞ୍ଚୁକୋଶୀ Pan̄chukoṡī

• ଗ୍ରା. ବିଣ. (ସଂ. ପଞ୍ଚକ୍ରୋଶୀ) — ପଞ୍ଚକୋଶୀ (ଦେଖ) — Pan̄chakoṡī (See)
• ଗ୍ରା. ବିଣ. (ସଂ. ପଞ୍ଚକ୍ରୋଶୀ) — ପଞ୍ଚକୋଶ ପୁଣ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର ସିନ୍ଧୁର ତଟେ, ଦାରୁ ରୂପେ ବିଜେ ତହିଁ ଦେବଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠେ। ପ୍ରାଚୀ, ଶଶିସେଣା।