ପଞ୍ଚାସ୍ୟ Pan̄chāsya

  • ସଂ. ବି ଓ ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ପଞ୍ଚ+ଆସ୍ୟ=ମୁଖ) — ପଞ୍ଚାନନ (ଦେଖ) — Pan̄chānana (See)