ନିୟତାତ୍ମା Niyatātmā

  • ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି; ନିୟତ+ ଆତ୍ମନ୍; 1 ମା. 1 ବ) — ନିୟତ ମାନସ (ଦେଖ) — Niyata mānasa (See)